Rötel, al in het midden van de 15e eeuw ging de voorkeur naar deze schilderstof en in de afgelopen jaren herontdekt voor artistieke doeleinden. Kenmerkend voor het rood krijt is het hoge gehalte aan ijzeroxide, warme roodachtige kleur en de natuurlijke vettigheid. De speciale verftechniek met rood krijt kan worden aangeleerd in cursussen.
In de St. Wendel land werd deze voornamelijk gevonden in de driehoek Schaumberg, Hofeld-Mauschbach en vooral in de middeleeuwen op vele plaatsen in Oberthal. Het is een rood gekleurde ijzerertssteen, die tijdens het Perm afgezet werd....ongeveer 250 miljoen jaar geleden. Er zijn slechts drie vindplaatsen naar deze steen bekend in de wereld. Er onstonden families die met hun kinderen en in ezelskarren op de we de steen verkochten. De "Rötelkrämer" Zo kwam het ook terecht bij de Spaanse grens, naar Oost-Pruisen en de Noordzeehavens. Het materiaal was zeer populair voor de scheepsbouw, omdat het gemengd met olie als afdichtmateriaal werd gebruikt voor de houten schepen. Ook werd rood krijt gebruikt bij de bekleding van huizen, deuren en ramen. Zelfs voor drugs, gemengd met honing, werd de steen gebruikt. In het tweede weekend in september kwamen de Rötelkrämer terug naar huis en vierden de "Rötelkrämerkirmes", die nu nog bestaat. Populaire kunstenaars die deze werkstof gebruikten: Leonardo da Vinci schilderde zijn beroemde zelfportret met rood krijt en ook de tekeningen voor de Sixtijnse Kapel werden geproduceerd met dit materiaal. Andere belangrijke schilders, die het gebruikt materiaal gebruikten waren: Michelangelo, Raphael en Cennini en de Nederlandse schilder Rubens.